15 algemene laboratoriumchemicaliën en hoe deze te ordenen

Voor een succesvol laboratorium moet u de juiste chemicaliën selecteren om procedures veilig en effectief te laten verlopen. Afhankelijk van de doelstellingen zullen sommige chemicaliën beter werken dan andere, waardoor wordt bespaard op tijd, onnodige apparatuur, middelen en opleiding.
Voor elk project kan een specialistisch begrip nodig zijn van hoe chemicaliën uw workflow kunnen verbeteren en wijzigen.
In dit artikel bespreken we de meest voorkomende soorten laboratoriumchemicaliën, samen met hun respectieve toepassingen en veiligheidsvereisten.
Algemeen gebruikte chemicaliën in een laboratorium en hun gebruik
Kennis van chemische soorten, inclusief toegang tot de juiste opslag- en omgangsmiddelen, kan de kans op chemische laboratoriumrisico's verkleinen. Afhankelijk van de kenmerken van een chemische stof zijn er verschillende protocollen voor het omgaan met morsingen, verontreiniging of eventuele milieurisico's.
Hieronder volgt een lijst van alle soorten laboratoriumchemicaliën op basis van hun gevarenclassificatie, en een korte uitleg over hoe elke chemische klasse kan worden gebruikt.
- Oxidatiemiddelen
Dit zijn chemische verbindingen die zuurstof afgeven wanneer ze reageren met een andere stof. Dit kan worden toegepast voor waterzuivering, het bleken van textiel, of als oxidatiemiddel ter ondersteuning van verbranding.
Enkele voorbeelden van oxidatiemiddelen zijn nitraten, nitrieten, peroxides, en perboraten.
- Oxiderende zuren
Iets sterker dan andere oxidatiemiddelen, oxiderende zuren bevatten zuurstof in de anionische structuur. Dit is met name geschikt bij het onttrekken van chloor aan zoutzuur. Het is een doeltreffend reductiemiddel, waardoor het ideaal is voor het opruimen van gemorst broom of jodium in het laboratorium.
Voorbeelden van oxiderende zuren zijn salpeterzuur, waterstofperoxide, of chroomzuur.
- Ontvlambare vloeistoffen
Hoewel deze chemische klasse duidelijk brand- en ontvlambaarheidsrisico's inhoudt, zijn er vele unieke toepassingen voor het gebruik. Veel van deze chemicaliën zijn oplosmiddelen en kunnen worden gebruikt in natte laboratoriumtechnieken, waaronder chromatografie, spectrometrie en chemische synthese. Deze verbindingen kunnen eiwitten denatureren en helpen bij het afbreken en scheiden van andere chemicaliën.
Voorbeelden van ontvlambare vloeistoffen zijn methanol, aceton, ethanol, hexaan, en tolueen.
- Anorganische basen
Metaalhydroxiden of anorganische basen worden gebruikt voor precipitatietests. Een verdunde vorm van natriumhydroxide kan worden gebruikt in tests op metaalionen. Zo reageert een kopersulfaatoplossing bijvoorbeeld met een kleine hoeveelheid natriumhydroxide, waarbij koperhydroxide en natriumsulfaat worden gevormd en neerslaan. Het koperhydroxidezout kan dan worden gebruikt in verdere bereidingen van gesynthetiseerde zouten.
Enkele voorbeelden van anorganische basen zijn natriumhydroxide en kaliumhydroxide.
- Organische bases
Amines, ook bekend als organische basen, worden gebruikt in de geneeskunde, bij de verwerking van fotografie, en als bestanddeel bij de synthese van raketaandrijfstoffen en insecticiden. Het zijn polaire ammoniakderivaten die waterstofverbindingen kunnen vormen die als basen en nucleofielen reageren.
Voorbeelden van organische basen zijn ethanolamine en tributylamine.
- Zure brandbare vloeistoffen
Deze combinatie van zuren en brandbare stoffen wordt bij chemische synthese gebruikt als oplosmiddel en wordt meestal gebruikt bij de productie van esters in combinatie met diverse alcoholen. Azijnzuur wordt gebruikt als organische katalysator in verschillende chemische processen.
Enkele zure brandbare vloeistoffen zijn ijsazijn, azijnzuur, en mierenzuur.
- Basis brandbare vloeistoffen
Basis brandbare vloeistoffen zoals dimethylamine worden gebruikt om industriële verbindingen en materialen te synthetiseren en te produceren. Zij zijn vaak een voorloper van een complexere verbinding en reageren met andere chemicaliën om processen te voltooien zoals de zwavelvulkanisatie van rubber. Zij kunnen bruikbaar zijn bij de productie van ingrediënten voor huishoudelijke producten zoals zeep of gewone emulgatoren.
Voorbeelden van basis ontvlambare vloeistoffen zijn tri-ethylamine, dimethylamine, en natriummethylaat.
- Organische zuren
Organische zuren, die vaak worden gebruikt in de analytische chemie en laboratoriumtests, functioneren als een verbinding die helpt bij het testen en identificeren van onevenwichtigheden in een biologisch monster.
Enkele voorbeelden van organische zuren zijn boterzuur en pentaanzuur.
- Anorganische zuren
Deze categorie chemicaliën heeft uitgebreide toepassingen, variërend van de zuivering van verbindingen zoals aardolie tot de productie van nitroglycerine. Anorganische zuren worden meestal gebruikt bij de synthese van vetzuren via destillatie; er zijn echter veel chemische syntheses die kunnen worden uitgevoerd met organische zuren.
De meest gebruikte anorganische zuren zijn zoutzuur, zwavelzuur, fosforzuur, en fluorwaterstofzuur.
- Gifstoffen
Deze omvangrijke klasse van giftige chemicaliën moet met de nodige voorzichtigheid worden gehanteerd, aangezien zij gevaarlijk zijn om mee te werken. Vele zijn verkrijgbaar in waterige oplossing; zij zijn echter ook verkrijgbaar als mengsels of zuivere zouten. Toepassingen kunnen variëren van het bufferen van DNA-extractie, het terugwinnen van DNA uit polyacrylamidegels, of de synthese van producten zoals kleefstoffen.
Enkele veel voorkomende giftige chemicaliën zijn acrylamide, formaldehyde, fenol, en loodacetaat.
- Cyaniden
Cyaniden zijn zeer giftige verbindingen die worden gebruikt voor het stabiliseren van elektronionen tijdens het galvaniseren. Deze chemicaliën kunnen ook worden gebruikt bij de productie van juwelen en de winning van goud, aangezien zij efficiënt werken als een chemische extractor die metalen uit erts scheidt.
Voorbeelden van cyaniden zijn natriumcyanide, kaliumcyanide, en calciumcyanide.
- Pyrofoor
Pyrofore stoffen zijn vloeistoffen, vaste stoffen of gassen die spontaan ontbranden in lucht van 54,4°C of lager binnen vijf minuten na blootstelling. Zij worden gebruikt bij onderzoek om specifieke reacties te katalyseren en worden vaak verwerkt in eindproducten.
Enkele toepassingen zijn het verdelen van fijne metalen zoals bismut en zink, of zelfs in de hydrogeneringskatalysator van palladium op koolstof. Het is ook belangrijk opslag te vermijden in de buurt van gebieden waar waterreactieve chemicaliën aanwezig zijn, om onveilige interacties te voorkomen.
Enkele veel voorkomende pyrofore chemicaliën zijn metaalalkylen zoals methyllithium of trimethylaluminum.
- Waterreactief
Waterreactieve chemicaliën kunnen voorkomen in de vorm van metaalpoeders of vloeibare reagentia en staan erom bekend dat zij gevaarlijke of brandbare gassen afgeven wanneer zij in het laboratorium aan water of vocht worden blootgesteld. Sommige alkylmetalen van deze klasse worden voor onderzoeksdoeleinden gebruikt vanwege hun interacties met andere verbindingen en de uitgesproken korte halfwaardetijd van sommige verbindingen zoals francium.
Metaalfosfiden zijn vooral opmerkelijk vanwege hun gebruik bij zuurstofevolutiereacties, watersplitsing en fotokatalytische omzetting. Dit is te danken aan hun geleidbaarheid en elektrokatalyse-eigenschappen. Dit gebruik als halfgeleider heeft het onderzoek en de ontwikkeling van Li-S (Lithium-zwavel)-batterijen bevorderd.
Enkele voorbeelden van waterreactieve chemicaliën zijn magnesium, zink, kobalt, kaliumboorhydride, en calciumfosfide.
- Waterreactieve zuren
Chloorsilanen worden vaak gebruikt als coatings voor silicium- en glasoppervlakken en behoren tot de klasse van de waterreactieve zuren. Zure halogeniden vallen ook onder deze klasse van chemicaliën en kunnen worden gebruikt als tussenproducten voor de synthese van organische verbindingen. Wanneer een zuurhalogenide wordt gecombineerd met water, vormt het carboxylzuur, een verbinding die wordt gebruikt in het industriële proces om azijnzuur te synthetiseren.
Voorbeelden van waterreactieve zuren zijn dimethyldichloorsilaan, en ethyltrichloorsilaan.
- Ongevaarlijk (niet-gereglementeerde chemicaliën)
Ten slotte zijn er verbindingen die bekend staan als ongevaarlijke chemicaliën en waarvan geen risico's bekend zijn bij hantering of opslag. Dit betreft buffers, oppervlakte-actieve stoffen, ionenuitwisselingsharsen, kweekmedia, pompolie, en zouten. Het is mogelijk giftige conserveringsmiddelen te vinden (zoals kwik of azidezouten in buffers) in sommige ongevaarlijke producten, waardoor het van cruciaal belang is alle veiligheidsetiketten vóór gebruik te controleren.
Deze verbindingen zijn gangbaar in de meeste laboratoria en worden vaak gespecificeerd op basis van uw unieke protocollen.
Hoe ordent u chemicaliën in een laboratorium?
Het primaire doel van het ordenen van chemicaliën is prioriteit te geven aan veiligheid door onbedoelde chemische reacties te voorkomen. Dit vereist een scheiding van chemicaliën op basis van hun gevarenklassen en het gebruik van chemische opslagkasten die ontworpen zijn om laboratoriumongevallen of brandgevaar te voorkomen.
Bij het ordenen van chemicaliën in het laboratorium zijn er enkele richtlijnen die helpen chemische ongelukken te voorkomen en de efficiëntie te optimaliseren:
- Label alle chemische containers duidelijk, inclusief de datum van ontvangst.
- Plan opslagruimte voor elke chemische stof, sommige stoffen kunnen samen in een kast worden opgeslagen, terwijl andere gevaar kunnen opleveren en gescheiden moeten worden. Er zijn chemische compatibiliteitstabellen beschikbaar die als extra voorzorgsmaatregel in het laboratorium kunnen worden opgehangen. Vermijd bijvoorbeeld de opslag van oxidatiemiddelen en brandbare chemicaliën, aangezien deze bij blootstelling of morsen een gevaarlijke reactie kunnen veroorzaken. Voor meer informatie over het opzetten van chemicaliënkasten en het ordenen van chemicaliën per klasse, bezoek onze veilige opslag chemicaliën pagina
- Zorg voor geventileerde kasten voor vluchtige of ruikende chemicaliën.
- Brandbare vloeistoffen moeten worden opgeslagen in goedgekeurde brandkasten met uitsluitend compatibele materialen.
- Corrosieve materialen vereisen corrosiebestendige secundaire containers om kasten te beschermen tegen lekken of morsen.
- Indien uw laboratorium opslag van chemicaliën met temperatuurregeling vereist, zorg er dan voor dat alle koel- en vrieskasten voor de opslag van chemicaliën op de juiste wijze zijn gelabeld. In de opslagruimte van chemicaliën mogen geen levensmiddelen worden bewaard. Bij de opslag van ontvlambare materialen in koelcellen wordt aanbevolen een vonkvrije of explosieveilige koelkast te gebruiken.
- Bewaar geen chemicaliën op de werktafel; deze ruimte dient uitsluitend gereserveerd te worden voor chemicaliën die op dat moment in gebruik zijn.
- Voorkom opslag bovenop de kasten om ervoor te zorgen dat rondom alle sprinklerkoppen voldoende vrije ruimte is zodat het brandbestrijdingssysteem goed kan functioneren.
- Bewaar chemicaliën alleen in goedgekeurde kasten en rekken. De opslag van chemicaliën in zuurkasten, op de vloer of blootgesteld aan omgevingsbelasting kan de werking van uw apparatuur verstoren en leiden tot gevaarlijke morsingen of lekkages.
- Grote, zware containers met chemicaliën moeten op schouderhoogte of lager worden opgeslagen.
Avantor® levert hoogwaardige chemicaliën en opslagbenodigdheden ter ondersteuning van uw laboratorium
Laboratoriumchemicaliën zijn essentieel voor een goed uitgeruste en productieve werkruimte. Zij vormen de bouwstenen van innovatie en kunnen snelle en effectieve methoden bieden om levensveranderende wetenschappelijke ontdekkingen te doen.
Inzicht in de classificaties van veelgebruikte chemicaliën in het laboratorium zal uw team in staat stellen efficiënt en veilig te werken - zodat er minder afval ontstaat en chemische ongevallen op de werkplek worden voorkomen.
Voor meer informatie over laboratoriumchemicaliën kunt u contact opnemen met uw Avantor vertegenwoordiger over onze producten en middelen om uw unieke vereisten te ondersteunen.